Cadeautje! Klik hier om 3 meditaties - gratis - als mp3 te downloaden.

Commit Happiness

 

4 Manieren waarop verdriet mooi is

Zeuren en huilen zijn zwak, zelfmedelijden is zielig. Soms lijkt het in onze maatschappij alsof we niet meer verdrietig mogen zijn, alsof we ons ervoor zouden moeten schamen. Als je niet gelukkig bent, doe je iets fout. Dat lijkt de huidige boodschap te zijn. Tijd voor een ode aan de pijn!

1. De magie van melancholie

De eerste manier waarop verdriet mooi is, is dat in elk verdriet een kunstwerk verscholen zit. De uitdaging is om te leren die schoonheid te zien. Dat is het makkelijkst in melancholische kunst. Denk aan het Korenveld met Kraaien van Vincent van Gogh, Stairway to Heaven van Led Zeppelin, The Catcher in the Rye van J.D Salinger of aan The Shawshank Redemption van Frank Darabont. De lijst is eindeloos.
 


Het geldt echter niet alleen voor ‘officiële kunstwerken’, het geldt ook voor de moeilijkheden in jouw leven. Ze bezitten eenzelfde soort melancholische schoonheid. Probeer eens met het oog van een kunstenaar naar jouw verdriet te kijken.

2. De schoonheid van kwetsbaarheid

Is het je al eens opgevallen hoe mooi huilende mensen kunnen zijn? En dan heb ik het niet over modellen met een neptraantje op hun ge-photoshopte huid, maar over echte mensen met van pijn verwrongen gezichten, rode ogen, uitgelopen make-up en snotterende neuzen. Ik vind het zo mooi omdat die kwetsbaarheid ze menselijk maakt.

3. Door verdriet weet je wat je wilt

Nog veel belangrijker is dat negatieve emoties je laten zien wat je waardevol vindt in het leven. Als het pijn doet om ruzie met iemand te hebben, laat dat eigenlijk zien hoeveel je om die ander geeft. Onder verdriet zit altijd iets van waarde dat gemist wordt. In dit voorbeeld kan dat vriendschap of liefde zijn. Door dat verdriet wordt je je er van bewust wat het is dat jij zo belangrijk vindt in het leven. Laat je pijn een handvat zijn bij het maken van keuzes en neem zo de leiding over je leven.

4. Verdriet maakt geluk waardevol

Zonder pijn zouden we ook geen geluk kunnen ervaren. Positiviteit heeft een negatieve tegenhanger nodig om te kunnen bestaan. Zonder verdriet zouden we emotioneel afgevlakt zijn. De ervaring van een voelend mens zijn zou zijn diepgang verliezen. En dat is natuurlijk zonde.